اعضای خمشی قاب های خمشی ویژه : در مناطق با خطر لرزه خیزی زیاد و برای سازه هایی که به عملکرد لرزه ای زیادی نیاز دارند ، باید از قاب های خمشی ویژه استفاده کرد .

اعضای خمشی قاب های خمشص ویژه باید به صورتی طراحی شدند که بتوانند ضوابط مندرج در بند ۲۱٫۵ را برآورده کنند .

اعضای خمشی قاب های خمشی ویژه به چه صورت است :

در جدول ۲-۱ و شکل ۲-۱ خلاصه ای از ضوابط مندرج در بند های ۲۱٫۵٫۱٫۱ الی ۲۱٫۵٫۱٫۴ بیان شده است .

این ضوابط بر اساس نتایج به دست آمده از آزمایش ها و تجربیات گذشته استوار هستند .

آرماتور های طولی

جدول ۲-۲ و شکل ۲-۲ خلاصه ای از ضوابط مندرج در بند های ۲۱٫۵٫۲٫۱ و ۲۱٫۵٫۲٫۲ را در مورد آرماتور های طولی بیان می کند .

طبق بند ۲۱٫۵٫۲٫۲ ، لنگر مقاوم مثبت در انتهای هر گره نباید از نصف لنگر مقاوم منفی کمتر باشد .

هیچ کدام از لنگر های مقاوم منفی یا مثبت به وجود آمده در مقاطع در طول عضو نباید از ۱٫۴ حداکثرلنگر مقاوم تامین شده در هر یک از وجوه گره کمتر باشند .

چنین ضوابطی به دلیل امکان بیشتر شدن لنگر های مثبت در انتهای تیر ( ناشی از تغییر مکان های جانبی لرزه ای ) از لنگر های منفی ناشی از بار های ثقلی است .

کمترین ظرفیت لنگر در هر مقطع از تیر ، بر اساس بیشترین ظرفیت لنگر در هر یک از وجوه تکیه گاه است .

این ظوابط تضمین کننده مقاومت و شکل پذیری سازه در برابر تغییر مکان های جانبی بزرگ سازه است .

حداکثر نسبت آرماتور گذاری برابر ۰٫۰۲۵ ، بر اساس ملاحظات تراکم فولاد و نیز محدود کردن تنش های برشی تیر های با طراحی معمولی است .

طبق این ضوابط باید حداقل دو آرماتور سراسری هم در بالا و هم در پایین تیر های سراسری برای اهداف اجرایی تعبیه شود .

 

جدول ۲-۱ ضوابط کلی

 

جدول ۲۲ ضوابط آرماتور طولی

در جدول ۲-۳ و شکل ۲-۳ ضوابط وصله های پوششی آرماتور های خمشی بیان شده است .

وصله  های پوششی به شرطی مجاز به استفاده هستند که در طول وصله ، خاموت های بسته یا مارپیچی به درستی اجرا شده باشد .

در قسمت هایی از تیر که هنگام زلزله احتمال ایجاد مفصل خمیری وجود دارد نباید از وصله های پوششی استفاده شود ( بند ۲۱٫۵٫۲٫۳ را ملاحضه کنید ) .

جزئیات اجرایی خاموت های بسته در بخش ۲-۳ اورده شده است .

براساس بند ۲۱٫۵٫۲٫۴  وصله های مکانیکی باید مطابق بند ۲۱٫۱٫۶ و وصله های جوشی مطابق بند ۲۱٫۱٫۷ اجرا شوند .

جدول ۲-۳ ضوابط وصله های پوششی

شماره شکل شماره بند  
۳-۲ ۲۱٫۵٫۲٫۳ وصله های پوششی آرماتور های خمشی تنها در صورتی مجاز به استفاده هستند که در طول وصله ، خاموت های بسته یا آرماتور های مارپیچی تامین باشد .

فاصله آرماتور های عرضی محصور کننده آرماتور های وصله شده نباید از مقادیر زیر بیشتر باشد :

·         d/4

·         ۱۰۰mm

۳-۲ ۲۱٫۵٫۲٫۳ وصله های پوششی نباید در موارد زیر بکار روند :

الف – در داخل گره ها

ب – در داخل فاصله ای به اندازه دو برابر عمق عضو از وجه گره

پ – در مواردی که توسط تحلیل ، امکان تسلیم شدگی خمشی مقطع ناشی از تغییر مکان های جانبی غیر الاستیک قاب تشخیص داده شود .

۲۱٫۵٫۲٫۴ وصله های مکانیکی باید مطابق بند ۲۱٫۱٫۶ ، و وصله های جوش شده باصد مطابق بند ۲۱٫۱٫۷ باشند .

جزئیات اجرایی وصله های پوششی

آرماتور های عرضی

در جدول ۲-۴ و شکل ۲-۴ خلاصه ای از ضوابط مندرج در بند ۲۱٫۵٫۳ در رابطه با آرماتور گذاری عرضی بیان شده است .

قسمت انتهایی اعضای خمشی باید به اندازه کافی توسط آرماتور های عرضی محصور ش.ند تا در نقاطی که احتمال تشکیل مفصل های خمیری وجود دارد شکل پذیری اعضا تضمین شود .

آرماتور های عرضی علاوه بر محصور کردن بتن ، مقاومت لازم را در برابر نیروهای برشی تامین کرده و تکیه گاه جانبی مناسبی برای آرماتور های طولی هستند .

در نقاطی از تیر که انتظار تسلیم شدگی می رود ، باید از خاموت های بسته استفاده کرد .

شکل ۲-۵ نمونه هایی از خاموت های بسته را که طبق ضوابط آیین نامه ، طراحی و اجرا شده اند نشان می دهد .

جدول ۲-۴ ضوابط آرماتور های عرضی

شماره شکل شماره بند  
۴-۲ ۲۱٫۵٫۳٫۱ خاموت های بسته باید در مکان های زیر در اعضای قاب تعبیه شوند :

الف  – در طولی معادل دو برابر عمق عضو که در هر دو انتهای عضو خمشص از جوه عضو تکیه گاهی به سمت میانه دهانه اندازه گیری می شود .

ب – در طول هایی معادل دو برابر عمق عضو در هر سمت مقطعی که احتمال تسلیم شدن خمشی آن در اثر تغییر مکان هاص جانبی غیر الاستیک قاب وجود داشته باشد .

۴-۲ ۲۱٫۵٫۳٫۲ نخستین خاموت بسته باید در فاصله ای حداکثر برابر ۵۰mm از وجه عضو تکیه گاهی قرار داشته باشد . فاصله ی خاموت های بسته نباید از مقادیر زیر بیشتر شود :

الف – d/4

ب – شش برابر قطر کوچکترین میلگرد طولی به استثنای آرماتور های سطحی طبق بند ۱۰٫۶٫۷

پ – ۱۵۰mm

۴-۲ ۲۱٫۵٫۳٫۳ در مواردی که به خاموت های بسته نصاز باشد ، میلگرد های مسطح کننده خمشی اصلی واقع در نزدیکترین سفره  میلگرد به وجوه کششی و فشاری باید مطابق بند ۷٫۱۰۵٫۳ یا ۷٫۱۰٫۵٫۴ دارای اتکای جانبی باشند .

فاصله ی بین میلگرد های مسلح کننده خمشی اصلی که دارای تکیه گاه جانبی هستند ، نباید از  ۳۵۰mm  بیشتر باشد .

آرماتور های سطحی که طبق بند ۱۰٫۶٫۷ تامین می شوند ، نیازی به تکیه گاه جانبی ندارند .

  ۲۱٫۵٫۳٫۴ در مواردی که به خاموت های بسته نیازی نباشد ، باید خاموتهای دارای قلاب های لرزه ای در هر دو انتها را با فواصل حداکثر برابر d/2 در سراسر طول عضو قرار  داد
  ۲۱٫۵٫۳٫۵ خاموت ها یا تنگ های لازم برای مقاومت در برابر برش باید به صورت خاموت های بسته در طول اعضا و مطابق بند ۲۱٫۵٫۳٫۱ باشند .
۵-۲ ۲۱٫۵۳٫۶ خاموت های بسته موجود در اعضاص خمشی می توانند از دو قطعه آرماتور ساخته شوند : یک خاموت دارای قلاب های لرزه ای در هر دو انتها و بسته شده توسط یک رکابی .

قلاب های ۹۰ درجه رکابی های متوالی در بردارنده میلگرد طولص مشابه باید در وجوه مقابل عضو قرار داشته باشند .

اگر میلگرد های طولی نگاه داشته شده توسط رکابی ها ، با استفاده از یک دال ، تنها در یک وجه عضو قاب خمشی محصور شده باشند ، باید قلاب های ۹۰ درجه رکابی ها در همان وجه قرار گیرند .

۴-۲ ۲۱٫۵٫۴ آرماتور های عرضی باید دارای مقاومت کافی در برابر نیروهای برشی طراحی باشند .

 

جزییات اجرایی آرماتور های عرضی

جزییات اجرایی آرماتور های عرضی

جزییات اجرایی تنگ بسته

جزییات اجرایی تنگ بسته

لطفا به این مطلب رای دهید
[جمع رای ها: 1 امتیاز: 5]