انواع فولاد ها

انواع فولاد را مى توان به طریق مختلفى دسته بندى نمود که عبارت است از :

  1. طبقه بندى بر اساس ترکیب شیمیایى : فولادهاى کربنى ، فولادهاى آلیاژى
  2. طبقه بندى بر اساس کیفیت : فولادهاى تجارى ، فولادهاى تمیز و فولادهاى فوق تمیز
  3. طبقه بندى بر اساس کاربرد : فولادهاى ساختمانى ، فنر، ابزار، مقاوم در برابر سایش، زنگ نزن، مغناطیسى، فولادهاى مورد استفاده در دماهاى زیرصفر، فولادهاى سخت شونده سطحى

فولادهاى ساده کربنى

انواع فولاد : فولادهاى ساده کربنى را مى توان با توجه به مقدار کربن به گروه هاى زیر دسته بندى کرد:

۰٪:  مصرف اصلى این نوع فولادها در صنایع / فولادهاى کم کربن با کربن کمتر از ۲۵ الکتریکى و صنایع ماشین سازى نظیر ریل راه آهن ، بدنه پاتیل ها و قاب بدنه موتورها مى باشد.

این نوع فولادها نرم بوده و بدون عملیات حرارتى مورد مصرف قرار مى گیرد، سطح این نوع فولاد ها را مى توان از طریق کربوره کردن سخت نمود.

۰٪ کربن : این نوع فولادها داراى مشخصه ریخته / ۰ تا ۵۵ / فولادهاى کربن متوسط با ۲۵ گرى بهترى نسبت به فولادهاى کم کربن بوده ، سیالیت بیشتر و تمایل کمترى به ایجاد ترک هاى گرم در قطعات ریختگى دارند. مصرف اصلى این نوع فولادها در صنعت ماشین سازى ، صنایع حمل و نقل ، دستگاه هاى نورد ، ماشین هاى راه سازى ، قطعات خودرو و قطعات ریختگى کوچک ، متوسط و بزرگ است.

در میان انواع فولادهاى ساده کربنى این نوع فولادها بیشترین مقدار مصرف را دارند.

۱٪. کربن: این فولادها نسبت به فولادهاى کربن متوسط / ۰ تا ۷ / فولادهاى پرکربن با ۵۵ کاربرد کمترى دارند ، زیرا هزینه تولید آنها بیشتر و شکل پذیرى و قابلیت جوشکارى آن ها ضعیف تر است.

برای مشاهده قیمت میلگرد امروز لطفا روی آن کلیک نمایید تا از آخرین قیمت بازار مطلع شوید.

انواع فولاد : مصرف عمده این نوع فولادها در تولید قطعاتى نظیر غلتک هاى نورد گرم، چرخ دنده ها، قالب هاى اکستروژن و قطعات مقاوم به سایش است.

فولادهاى ساده کربنى بسته به نوع وکاربرد آن در چند سیستم مختلف دسته بندى مى شوند.

بنابراین یک دسته بندى واحد که در تمام فولادهاى ساده کربنى به کار رود، و AISI-SAE وجود ندارد.

دو سیستمى که بیشتر به کار مى روند عبار تند از: سیستم AISI-SAE .ASTM

براى فولادهاى ساده کربنى: AISI-SAE سیستم دسته بندى از آنجا که درصد کربن فولادهاى ساده کربنى تعیین کننده استحکام آنهاست، درصد کربن در این سیستم براى شناسایى فولادهاى مختلف به کار مى رود.

در این سیستم براى مشخص کننده فولاد ساده «۱۰» نامگذارى از چهار عدد استفاده مى شود که دو عدد اول کربنى است ، دو رقم بعدى مشخص کننده صدم درصد کربن است.

به عنوان مثال، عدد ۰٪ کربن است. در مورد فولادهاى آلیاژى دو / ۱۰۴۰ مشخص کننده فولاد ساده کربنى با ۴عدد اول به عناصر موجود آلیاژى عمده ، و دو یا سه عدد آخر به درصد کربن اشاره مى کند.

۰ ٪ کربن است. این / یک فولاد آلیاژى است که حاوى ۴۰ AISI به عنوان مثال فولاد ۴۳۴۰ سیستم در مورد میلگرد هاى نورد سرد و گرم ، سیم ها، میله ها و لوله هاى بدون درز و محصولات نیمه تمام براى آهنگرى به کار مى رود.

ASTM سیستم

انواع فولاد : براى نشان دادن خواص موردنظر، استانداردهایى براى آلیاژهاى ASTM در سیستم علاوه بر ترکیب شیمیایى، خواص مکانیکى و ASTM مختلف نوشته شده است.

استاندارد غالباً روش ساخت و عملیات حرارتى را نیز درنظر مى گیرد.

به عنوان مثال فولادهاى ورق دسته بندى مى شوند. ASTM بیشتر بر مبناى فولادهاى ساده کربنى علاوه بر کربن داراى عناصر ذیل مى باشند:

٪ منگنز تا ۱

٪۰/ گوگرد تا ۰۵

٪۰/ فسفر تا ۰۴

٪۰/ سیلیسیم تا ۳

اثر هر یک از این عناصر به طور خلاصه به شرح زیر است؛

۰ تا ۱٪ در فولاد ساده کربنى تغییر مى کند.

منگنز با گوگرد موجود در / منگنز: از ۳۵ ایجاد مى کند، که به صورت آخالهاى (MnS) زمینه فولاد ترکیب مى شود و سولفید منگنز خاکسترى و نرم در فولاد وجود دارد.

سولفید منگنز در داخل دانه ها پراکنده و در جهت است (FeS) کارشده کشیده شده است.

در فولادها وجود سولفید منگنز بهتر از سولفیدآهن است زیرا سولفید آهن ترکیبى ترد با نقطه ذوب پایین است که در مرز دانه ها تشکیل مى شود.

منگنز همچنین با ریزکردن ساختار زمینه و ایجاد محلول جامد استحکام فولادهاى ساده کربنى را افزایش مى دهد. منگنز در حین عملیات حرارتى فولاد ، عمق سختى را افزایش مى دهد، اما مقدار زیاد آن به هنگام آبدهى تمایل به تشکیل ساختار ترد و شکست زود هنگام را افزایش مى دهد.

۰٪ وجود دارد. معمولا با منگنز / گوگرد: در فولادهاى ساده کربنى گوگرد حداکثر تا ۰۵ فولاد ترکیب مى شود و ایجاد آخالهاى سولفید منگنز مى کند.

اما اگر گوگرد با آهن ترکیب شود سولفیدآهن تشکیل مى دهد که معمولا در مرزدانه ها رسوب مى کند.

به دلیل این که سولفیدآهن سخت و نقطه ذوب آن پایین است، ممکن است در حین کارسرد و یا کار گرم فولاد ترک ایجاد کند.

بنابراین براى پرهیز از ایجاد سولفیدآهن ، نسبت منگنز به گوگرد فولادها حدود ۵ به ۱ است.

فسفر: فسفر موجب کاهش مقاومت قطعات ریختگى در مقابل ضربه (به خصوص در ٪۰/ درجه حرارت هاى پایین) مى شود. حداکثر میزان فسفر در فولادهاى ساده کربنى به ۰۴ مى شود که در فولاد (Fe3P) محدود مى شود زیرا فسفر سبب ایجاد ترکیب بسیار ترد رسوب مى کند.

۰٪ تغییر / ۰ تا ۳ / سیلیسیم: میزان سیلیسیم در فولادهاى ساده کربنى از حدود ۱ یا سیلیکاتى SiO2 مى کند. سیلیسیم به عنوان اکسیژن زدا به کار مى رود و آخالهاى تشکیل مى دهد.

در غیر این صورت چون در زمینه حل مى شود، اثرکمى بر خواص مکانیکى فولادهاى ساده کربنى دارد.

در مقالات بعدی در مورد دیگر دسته های انواع فولاد صحبت می کنیم ، شرکت تهران آهن در خدمت شماست .