مقاومت برشی نبشی های جان

نبشی های جان از انواع اتصالات ساده هستند که تنها برش تکیه گاهی تیر را تحمل نموده به تکیه گاه منتقل می سازند .

این اتصالات متشکل از دو نبشی می باشند که دو بال آن ها توسط جوش ای به جان تیر و دو بال دیگر ان ها توسط جوش بی به صفحه ی تکیه گاه متصل شده اند .

جوش ای برای برش و پیچش ناشی از نیروی برشی خارج از مرکز جوش طراحی می شود .

جوش بی با استفاده از روش پیشنهادی سالمون و جانسون برای برش و خمش ناشی از خروج از مرکزیت نیروی برشی طراحی خواهد شد .

فرض شده که در جوش بی پیچش ایجاد نمی گردد .

در جداول عرضه شده در این فصل ظرفیت باربری جوش های ای و بی با اندازه های مختلف ساق نبشی های ۵۰، ۶۰، ۷۰، ۸۰، ۱۰۰ و ۱۲۰ با طول های متغیر از ۶تا ۳۰سانتی متر ارائه شده است .در انتخاب اندازه ی جوش های ای و بی حداقل های آیین نامه ای باید رعایت گردد .

در ضمن با بزرگ تر انتخاب کردن اندازه ی جوش بی و کوچک انتخاب کردن اندازه ی جوش ای ، سعی شده است که ظرفیت آن ها حدودا مساوی در آید ، زیرا ظرفیت باربری جوش ای و بی هر کدام کمتر باشد معرف مقاومت برشی خواهد بود .

مقاومت گسیختگی جان تیر نباید از مقاومت جوش ای کمتر باشد لذا حداقل ضخامت جان تیر که ارضا کننده این شرط می باشد در ستون آخر جداول آمده است .

اتصال ساده تیر توسط نبشی های جان

جداول استفاده مستقیم جهت طراحی اتصالات ساده ی نیم رخ های IPE –CIPE – UNP   توسط نبشی جان ارائه می شود .

جداول این بحث با ترکیب جداول مباحث قبلی (واکنش های نظیر مقاومت خمشی )و جداول  (ظرفیت نبشی های جان ) تهیه شده است .

همانطور که نشان میدهد با افزایش طول دهانه واکنش نظیر مقاومت خمشی کاهش و با کاهش طول دهانه ، واکنش نظیر مقاومت خمشی افزایش می یابد . لذا لازم است برای جداول استفاده مستقیم ، تعادلی بین واکنش ها ایجاد گردد .

برای این کار طول دهانه Lمساوی ۱۵ برابر ارتفاع نیمرخ Hانتخاب شده است که با توجه به اینکه طول های معمول دهانه در حدود ۲۰تا ۲۵ برابر ارتفاع نیمرخ است ، یک انتخاب در جهت اطمینات بوده و از طرف دیگر خیلی محافظه کارانه نیست